{"id":4297,"date":"2018-06-05T22:03:21","date_gmt":"2018-06-05T20:03:21","guid":{"rendered":"http:\/\/gorskaprzygoda.pl\/?p=4297"},"modified":"2021-01-11T19:40:57","modified_gmt":"2021-01-11T18:40:57","slug":"ukraina-czarnohora-pietors","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/gorskaprzygoda.pl\/index.php\/2018\/06\/05\/ukraina-czarnohora-pietors\/","title":{"rendered":"Czarnohora – Pietros, pierwsze kroki na ukrai\u0144skich szlakach"},"content":{"rendered":"\n

Nasz\u0105 g\u00f3rsk\u0105 przygod\u0119 w ukrai\u0144skiej Czarnohorze<\/strong> rozpocz\u0119li\u015bmy w miejscowo\u015bci Lezeszczyna<\/strong>. Po trwaj\u0105cej prawie 15 h podr\u00f3\u017cy z Katowic poprosili\u015bmy kierowc\u00f3w, \u017ceby wysadzili nas na przystanku w tej w\u0142a\u015bnie wiosce. Nie by\u0142o z tym \u017cadnego problemu, bo ju\u017c od paru godzin byli\u015bmy jedynymi pasa\u017cerami autobusu zmierzaj\u0105cego docelowo do Rachowa. Plan na pierwszy dzie\u0144 nie by\u0142 szczeg\u00f3lnie intensywny, bo zamierzali\u015bmy dotrze\u0107 jedynie do przysi\u00f3\u0142ka o nazwie Ko\u017amieszczyk<\/strong>, po\u0142o\u017conego kilka kilometr\u00f3w na po\u0142udnie. Autobus odjecha\u0142, kurz opad\u0142 i po ma\u0142ym przepakowaniu plecak\u00f3w rozpocz\u0119li\u015bmy nasz\u0105 kolejn\u0105 przygod\u0119. <\/p>\n\n\n\n

Przyt\u0142oczeni ci\u0119\u017carem plecak\u00f3w (m\u00f3j wa\u017cy\u0142 22 kg!!) leniwie maszerowali\u015bmy po\u015br\u00f3d skromnych gospodarstw. Po przej\u015bciu zaledwie kilkuset metr\u00f3w ujrzeli\u015bmy zgo\u0142a odmienny widok. Przed nami wy\u0142oni\u0142a si\u0119 nowo wznoszona cerkiew, kt\u00f3rej gotowy, z\u0142oty dach zdecydowanie kontrastowa\u0142 z otaczaj\u0105c\u0105 nas rzeczywisto\u015bci\u0105. Nie wiem z czego to wynika, ale zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107, jak nie wszystkie, mijane przez nas cerkwie by\u0142y \u201ezrobione na bogato\u201d i z daleka rzuca\u0142y si\u0119 w oczy po\u0142yskuj\u0105cymi kopu\u0142ami. Ot taki ukrai\u0144ski klimat. Przy okazji byli\u015bmy jeszcze \u015bwiadkami pogrzebu. Prze\u017cyli\u015bmy lekkie zdziwienie, kiedy zobaczyli\u015bmy, \u017ce trumna przyjecha\u0142a na pace samochodu ci\u0119\u017carowego przyozdobionego \u015bwierkowymi ga\u0142\u0105zkami i dywanami. W jednej chwili zapomnieli\u015bmy o rzeczywisto\u015bci jak\u0105 znamy z w\u0142asnego podw\u00f3rka i o post\u0119pie cywilizacyjnym, kt\u00f3ry rozpieszcza nas na co dzie\u0144 w niemal ka\u017cdej sferze \u017cycia. Na Ukrainie cofn\u0119li\u015bmy si\u0119 pod tym wzgl\u0119dem o dobrych kilkana\u015bcie, kilkadziesi\u0105t lat wstecz\u2026<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Po takim wst\u0119pie przez g\u0142ow\u0119 przelatywa\u0142y mi r\u00f3\u017cne my\u015bli i rozwa\u017cania, ale szybko o nich zapomnia\u0142em, kiedy po raz pierwszy zobaczyli\u015bmy wznosz\u0105c\u0105 si\u0119 ponad wszystkim Howerl\u0119<\/strong>. Jedno spojrzenie i wszystkie rozterki egzystencjalne, kt\u00f3re jeszcze przed u\u0142amkiem sekundy zaprz\u0105ta\u0142y mi g\u0142ow\u0119 zesz\u0142y na dalszy plan. Soczysta ziele\u0144, kwitn\u0105ce drzewa i kwiaty, zapach wiosny w powietrzy i o\u015bnie\u017cony wierzcho\u0142ek Howerli<\/strong> w tle. Czego chcie\u0107 wi\u0119cej? Oczywi\u015bcie, \u017ce stan\u0105\u0107 na jej wierzcho\u0142ku! Ale hola, hola! Nie tak pr\u0119dko.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Najpierw musieli\u015bmy doj\u015b\u0107 do Ko\u017amieszczyka<\/strong>, gdzie zaplanowali\u015bmy nasz pierwszy biwak. Mijaj\u0105c kolejne gospodarstwa mogli\u015bmy obserwowa\u0107 codzienne \u017cycie ich mieszka\u0144c\u00f3w, kt\u00f3re up\u0142ywa\u0142o pod znakiem ci\u0119\u017ckiej, acz spokojnej pracy.<\/p>\n\n\n\n

Szli\u015bmy szutrow\u0105 drog\u0105 ca\u0142y czas maj\u0105c przed sob\u0105 grzbiet Czarnohory<\/strong>. Na pocz\u0105tku kierowali\u015bmy si\u0119 znakami koloru zielonego, do kt\u00f3rych do\u0142\u0105czy\u0142y po pewnym czasie kolejne pomalowane na \u017c\u00f3\u0142to. To w\u0142a\u015bnie tego koloru mieli\u015bmy si\u0119 trzyma\u0107 do ko\u0144ca dnia, aby dotrze\u0107 do zabudowa\u0144 Ko\u017amieszczyka<\/strong>. Zostawiaj\u0105c za sob\u0105 tory kolejowe oraz ostatnie zabudowania weszli\u015bmy do Karpackiego Parku Narodowego<\/strong>. O tym kiedy przekroczycie jego granic\u0119 zorientujecie si\u0119, kiedy zostaniecie zatrzymani przez stra\u017cnika parku i poproszeni o zapisanie Waszych danych do ksi\u0105\u017cki oraz tego, gdzie i kiedy zamierzacie i\u015b\u0107. Na koniec dostaniecie jeszcze numer telefonu alarmowego na wypadek \u201eW\u201d i tyle. Wst\u0119p do parku nie kosztuje nawet 1 hrywny. Po\u017cegnali\u015bmy Pana stra\u017cnika i ruszyli\u015bmy dalej.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Droga wi\u0142a si\u0119 malowniczo po\u015br\u00f3d lasu i majowych, ukwieconych \u0142\u0105k. Popo\u0142udniowe s\u0142o\u0144ce powoli chyli\u0142o si\u0119 ku zachodowi maluj\u0105c wszystko w ciep\u0142ych barwach. W zaplanowane miejsce uda\u0142o nam si\u0119 dotrze\u0107 zanim schowa\u0142o si\u0119 za lini\u0105 horyzontu. W Ko\u017amieszczyku zastali\u015bmy kilka gospodarstw agroturystycznych, w kt\u00f3rych krz\u0105ta\u0142o si\u0119 kilku turyst\u00f3w. Jako, \u017ce mamy w zwyczaju cho\u0107 w niewielkim stopniu wspiera\u0107 miejscow\u0105 ludno\u015b\u0107 w miejscach, w kt\u00f3re podr\u00f3\u017cujemy postanowili\u015bmy zatrzyma\u0107 si\u0119 przy jednym z nich i rozbi\u0107 nasze ma\u0142e M2. Strasznie ci\u0105\u017cy\u0142o mi ju\u017c na plecach i z rado\u015bci\u0105 zrzuci\u0142em je na ziemi\u0119. Za rozbicie namiotu zap\u0142acili\u015bmy po 40 UAH od osoby (nieca\u0142e 6z\u0142). Dla nas \u017caden maj\u0105tek, a przynajmniej miejscowy gospodarz sobie co\u015b dorobi\u0142. W mi\u0119dzyczasie kiedy ja rozbija\u0142em namiot, Ela ogarn\u0119\u0142a jeszcze piwko na wiecz\u00f3r. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce w domu gospodarza by\u0142 ma\u0142y sklepik i mo\u017cna by\u0142o si\u0119 w nim zaopatrzy\u0107 w podstawowe artyku\u0142y oraz kupi\u0107 co\u015b do wszamania na obiad czy kolacj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Rozbicie namiotu posz\u0142o mi dosy\u0107 szybko wi\u0119c korzystaj\u0105c z ostatnich promieni s\u0142o\u0144ca poszed\u0142em do lasu, \u017ceby zaopatrzy\u0107 nas w drewno na ognisko. Mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie, bo niedaleko by\u0142a zrywka wi\u0119c pozbiera\u0142em lu\u017ane ga\u0142\u0119zie, kt\u00f3re przytarga\u0142em do naszego obozowiska. Co prawda nigdy nie by\u0142em harcerzem, ale rozpalenie ogniska posz\u0142o mi tak sprawnie, jak gdybym od lat nosi\u0142 odznak\u0119 za zdobycie sprawno\u015bci ogniomistrza \ud83d\ude1b Przyjemnie by\u0142o sp\u0119dzi\u0107 wiecz\u00f3r przy ognisku i grzej\u0105c si\u0119 w blasku jego p\u0142omieni popijaj\u0105c przepyszne Zakarpackie. Od chwili kiedy po raz pierwszy moje kubki smakowe zakosztowa\u0142y w jego smaku \u017cadne inne piwo mi nie smakuje. Na szcz\u0119\u015bcie udaje mi si\u0119 je czasem kupi\u0107 tak\u017ce w Polsce wi\u0119c nie musia\u0142em zostawa\u0107 abstynentem \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Nast\u0119pnego poranka wstali\u015bmy skoro \u015bwit. Tym razem rozk\u0142ad dnia by\u0142 dosy\u0107 ambitny wi\u0119c wcze\u015bniejsze wyj\u015bcie na szlak by\u0142o jak najbardziej wskazane. Jako, \u017ce jeste\u015bmy kolekcjonerami i lubimy dopisywa\u0107 w notesiku kolejne zdobyte szczyty wymy\u015blili\u015bmy sobie, \u017ce w czasie naszej w\u0119dr\u00f3wki po Czarnohorze<\/strong> zdob\u0119dziemy wszystkie dwutysi\u0119czniki Ukrainy<\/strong>. Ich list\u0119 oraz inne praktyczne informacje o Czarnohorze<\/strong> zajedziecie w ostatnim >> wpisie<\/strong><\/a> <<. Pierwszym na naszej drodze szczytem z tej listy by\u0142 Pietros<\/strong> wznosz\u0105cy si\u0119 na wysoko\u015b\u0107 2020 m<\/strong>. Ogarn\u0105wszy si\u0119 ze \u015bniadaniem zarzucili\u015bmy ca\u0142y nasz dobytek na plecy i obrali\u015bmy kierunek na prze\u0142\u0119cz Kakaradza. Na rozwidleniu szlak\u00f3w skr\u0119cili\u015bmy w prawo kieruj\u0105c si\u0119 niebieskimi znakami. Przed naszymi oczami wy\u0142oni\u0142a si\u0119 sylwetka Pietrosa<\/strong>. \u201eWow! B\u0119dzie stromo\u201d \u2013 pomy\u015bla\u0142em i o czym przekonali\u015bmy si\u0119 na w\u0142asnej sk\u00f3rze kilka godzin p\u00f3\u017aniej.<\/p>\n\n\n\n

S\u0142o\u0144ce swymi promieniami zagrzewa\u0142o do \u017cycia, szum potoku nuci\u0142 swoj\u0105 pie\u015b\u0144, a zapach wiosny oraz wilgotnego lasu wodzi\u0142 naszymi nozdrzami. Zapowiada\u0142 si\u0119 pi\u0119kny dzie\u0144. Po kr\u00f3tkiej chwili szlak zacz\u0105\u0142 pi\u0105\u0107 si\u0119 w g\u00f3r\u0119 od razu przypominaj\u0105c nam o kilogramach, kt\u00f3re nie\u015bli\u015bmy na plecach. C\u00f3\u017c, taki urok ukrai\u0144skich Karpat, \u017ce ca\u0142y dobytek trzeba mie\u0107 ze sob\u0105. Mimo to uwa\u017cam, \u017ce Czarnohora<\/strong> jest tego warta i daje w zamian o wiele wi\u0119cej. Cisza, spok\u00f3j, wolno\u015b\u0107, samotno\u015b\u0107, swoboda, cudowne widoki, dzika przyroda. Wszystko to dostaniecie w zamian. Naprawd\u0119 warto.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Z up\u0142ywem czasu szum potoku ucich\u0142 i zast\u0105pi\u0142y go trele ptak\u00f3w. Maszeruj\u0105c w tym radosnym akompaniamencie dotarli\u015bmy do po\u0142oniny Ho\u0142owczeska<\/strong>. Wielkie by\u0142o nasze zdziwienie, kiedy zobaczyli\u015bmy na niej tysi\u0105ce krokus\u00f3w. Przecie\u017c u nas w Tatrach<\/strong><\/a> ju\u017c dawno by\u0142o po krokusowym szale\u0144stwie, a przed nami rozci\u0105ga\u0142o si\u0119 morze fioletu \ud83d\ude42 Wow! Kto nas zna i czyta nasze relacje wie, \u017ce raczej stronimy od miejsc, w kt\u00f3rych mo\u017cemy si\u0119 natkn\u0105\u0107 na t\u0142umy turyst\u00f3w wi\u0119c o posiadaniu krokus\u00f3w na wy\u0142\u0105czno\u015b\u0107 w dolinie Chocho\u0142owskiej mo\u017cemy pomarzy\u0107. A tu prosz\u0119! Niespodzianka! Wszystkie krokusy nasze! Ucieszyli\u015bmy si\u0119 bardzo, \u017ce uda\u0142o nam si\u0119 tak wykolegowa\u0107 system \ud83d\ude00 W tej przepi\u0119knej scenerii zrobili\u015bmy sobie kr\u00f3tk\u0105 przerw\u0119 gastronomiczno-fotograficzn\u0105 po czym ruszyli\u015bmy w dalsz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119. Po drodze min\u0119li\u015bmy jeszcze pastersk\u0105 chat\u0119, w kt\u00f3rej w razie czego mo\u017cna przenocowa\u0107 lub przeczeka\u0107 za\u0142amanie pogody. Powy\u017cej po\u0142oniny Ho\u0142owczeska<\/strong> weszli\u015bmy zn\u00f3w w las, w kt\u00f3rym zalega\u0142o jeszcze sporo \u015bniegu. Na szcz\u0119\u015bcie \u015bnieg by\u0142 dosy\u0107 ubity wi\u0119c zapadali\u015bmy si\u0119 w nim jedynie sporadycznie. Kiedy wyszli\u015bmy powy\u017cej granicy lasu ujrzeli\u015bmy Pietrosa<\/strong> w ca\u0142ej okaza\u0142o\u015bci. Potwierdzi\u0142y si\u0119 moje wcze\u015bniejsze przypuszczenia, \u017ce podej\u015bcie na jego wierzcho\u0142ek b\u0119dzie strome. Kilka minut p\u00f3\u017aniej stali\u015bmy na prze\u0142\u0119czy Kakaradza, przez kt\u00f3r\u0105 przebiega g\u0142\u00f3wny, czerwony szlak biegn\u0105cy przez ca\u0142\u0105 gra\u0144 Czarnohory<\/strong>. Od tej pory to w\u0142a\u015bnie nim mieli\u015bmy przemierza\u0107 czarnohorski grzbiet.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

W wej\u015bciu na Pietrosa<\/strong> towarzyszy\u0142a nam grupa ukrai\u0144skich harcerzy, z kt\u00f3r\u0105 wielokrotnie mijali\u015bmy si\u0119 na podej\u015bciu w g\u00f3r\u0119. Z racji naprawd\u0119 sporego nachylenia (470 m przewy\u017cszenia na odcinku ok. 1,5 km!) i solidnie ob\u0142adowanych plecak\u00f3w zar\u00f3wno my jak i oni musieli\u015bmy robi\u0107 sobie co chwil\u0119 przerw\u0119 na z\u0142apanie oddechu, a przy okazji podziwianie widok\u00f3w. A te by\u0142y naprawd\u0119 \u015bwietne! Ze szczytu Pietrosa<\/strong> jak na d\u0142oni mieli\u015bmy ca\u0142\u0105 gra\u0144 Czarnohory<\/strong> pocz\u0105wszy od nieodleg\u0142ej Howerli<\/strong>, a ko\u0144cz\u0105c na zamykaj\u0105cym stawk\u0119 Popie Iwanie<\/strong>. Poza tym dooko\u0142a po horyzont wznosi\u0142y si\u0119 kolejne pasma ukrai\u0144skich Karpat: \u015awidowiec<\/strong>, Gorgany<\/strong>, G\u00f3ry Pokuckie<\/strong>, G\u00f3ry Rachowskie<\/strong> i odleg\u0142e rumu\u0144skie Marmarosze<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Na szczycie, gdzie posiedzieli\u015bmy kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 przygl\u0105dali\u015bmy si\u0119 jak ukrai\u0144scy harcerze przeprowadzaj\u0105 apel. U\u015bmiali\u015bmy si\u0119 jak co poniekt\u00f3rzy musieli robi\u0107 karne pompki \ud83d\ude1b Koniec ko\u0144c\u00f3w Ukrai\u0144cy pomaszerowali dalej grani\u0105 w stron\u0119 Kwas\u00f3w, a my rozpocz\u0119li\u015bmy powrotne zej\u015bcie na prze\u0142\u0119cz Kakaradza, by  pomaszerowa\u0107 dalej g\u0142\u00f3wnym grzbietem w kierunku Howerli<\/strong>. Pierwszy ukrai\u0144ski dwutysi\u0119cznik zaliczony \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n

Troch\u0119 obawia\u0142em si\u0119 tego zej\u015bcia, bo z naszymi ob\u0142adowanymi plecakami przyci\u0105ganie ziemskie dzia\u0142a\u0142o na nas mocniej ni\u017c zazwyczaj, ale uda\u0142o nam si\u0119 szybko i sprawnie znale\u017a\u0107 z powrotem na prze\u0142\u0119czy bez kozio\u0142kowania.<\/p>\n\n\n\n

Kiedy przeszli\u015bmy ledwo kilkana\u015bcie metr\u00f3w od drogowskazu znajduj\u0105cego si\u0119 na prze\u0142\u0119czy Ela krzykn\u0119\u0142a do mnie nerwowo \u201eUwa\u017caj!\u201d. Stan\u0105\u0142em od razu wryty jak w ziemi\u0119. Gdyby nie Ela z pewno\u015bci\u0105 nadepn\u0105\u0142bym na \u017cmij\u0119 zygzakowat\u0105, kt\u00f3ra roz\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 idealnie na \u015brodku \u015bcie\u017cki i gasi\u0142a pragnienie w ka\u0142u\u017cy. Oczywi\u015bcie nie przysz\u0142o mi do g\u0142owy \u017ceby czasem spojrze\u0107 pod nogi. Aparat i otaczaj\u0105ce nas krajobrazy by\u0142y wa\u017cniejsze \ud83d\ude1b Ufff\u2026 co za szcz\u0119\u015bcie, bo gdyby nie reakcja Eli pewnie mia\u0142bym ju\u017c po wyje\u017adzie. Dodam tylko, \u017ce by\u0142 to drugi osobnik tego gatunku, kt\u00f3rego spotkali\u015bmy na swojej drodze. Dzie\u0144 wcze\u015bniej w Lezeszczynie<\/strong> \u017cmija r\u00f3wnie\u017c przepe\u0142z\u0142a tu\u017c przed nami.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Z przyspieszonym biciem serca ruszyli\u015bmy w dalsz\u0105 drog\u0119. Szlak wi\u0142 si\u0119 malowniczo po\u015br\u00f3d za\u015bnie\u017conego lasu. W miejscach, w kt\u00f3rych promienie s\u0142o\u0144ca zd\u0105\u017cy\u0142y wytopi\u0107 \u015bnie\u017cn\u0105 pokryw\u0119 od razu pojawia\u0142y si\u0119 krokusy. Naprawd\u0119 by\u0142y wsz\u0119dzie! Kiedy tak sobie spokojnie maszerowali\u015bmy dogoni\u0142o nas czworo Ukrai\u0144c\u00f3w, z kt\u00f3rymi jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o przysz\u0142o nam si\u0119 bardziej zintegrowa\u0107, ale o tym za chwil\u0119. Zanim doszli\u015bmy na prze\u0142\u0119cz Peremyczka<\/strong> zatrzymali\u015bmy si\u0119 przy \u017ar\u00f3de\u0142ku, znajduj\u0105cym si\u0119 tu\u017c poni\u017cej. Uzupe\u0142nili\u015bmy zapasy wody i kilka chwil p\u00f3\u017aniej byli\u015bmy na prze\u0142\u0119czy, gdzie znajduje si\u0119 samoobs\u0142ugowe schronisko. Wed\u0142ug pierwotnego planu chcieli\u015bmy tylko na moment odpocz\u0105\u0107, co\u015b zje\u015b\u0107 i podej\u015b\u0107 jeszcze dalej do schronu pod Howerl\u0105<\/strong>, ale zacz\u0105\u0142 pada\u0107 lekki deszcz i stwierdzili\u015bmy, \u017ce zostaniemy na noc na prze\u0142\u0119czy Peremyczka<\/strong>. W sumie to nie wiedzieli\u015bmy dok\u0142adnie ile zajmie nam jeszcze podej\u015bcie do schronu i czy b\u0119dzie wolny wi\u0119c maj\u0105c do wyboru pewny dach nad g\u0142ow\u0105, a rozbijanie namiotu w kos\u00f3wce zdecydowanie woleli\u015bmy t\u0105 pierwsz\u0105 opcj\u0119. Jak si\u0119 okaza\u0142o sw\u00f3j nocleg zaplanowali tutaj r\u00f3wnie\u017c Misza, Slawa, Nikola i Jura<\/strong>. Tak bowiem nazywali si\u0119 spotkani na szlaku Ukrai\u0144cy, z kt\u00f3rymi kr\u00f3tk\u0105 chwil\u0119 rozmawiali\u015bmy. W og\u00f3le wysz\u0142o, \u017ce mijali\u015bmy si\u0119 z nimi ju\u017c wcze\u015bniej, w czasie naszego podej\u015bcia na Pietrosa<\/strong>, dlatego bardzo si\u0119 zdziwili widz\u0105c nas zn\u00f3w przed sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

By\u0142a jeszcze dosy\u0107 wczesna godzina wi\u0119c p\u00f3ki co na schronisku byli\u015bmy jedynymi go\u015b\u0107mi. Zostawili\u015bmy z El\u0105 rzeczy na poddaszu i poszli\u015bmy pichci\u0107 co\u015b do jedzenia pod wiat\u0105 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 obok budynku. Uwielbiam ten moment, kiedy po ca\u0142ym dniu marszu, mog\u0119 w ko\u0144cu usi\u0105\u015b\u0107 i zje\u015b\u0107 zas\u0142u\u017cony obiad. Do szcz\u0119\u015bcia brakowa\u0142o tylko Zakarpackiego\u2026 \ud83d\ude1b<\/p>\n\n\n\n

Kiedy wr\u00f3cili\u015bmy z powrotem na poddasze schroniska, Jura od razu zawo\u0142a\u0142 nas, aby\u015bmy dosiedli si\u0119 do nich. D\u0142ugo nie dali\u015bmy si\u0119 prosi\u0107 i po chwili siedzieli\u015bmy razem przy jednym stole. Trafili\u015bmy akurat na moment, kiedy przygotowywali sobie obiad i wielkie by\u0142o nasze zdziwienie, kiedy na stole wyl\u0105dowa\u0142 wielki gar, deska do krojenia, cebula, s\u0142onina, makaron, s\u0142oiki z jedzeniem, kawiarka i pe\u0142no innych rzeczy. Nie mam poj\u0119cia, gdzie oni to zmie\u015bcili i nie chc\u0119 wiedzie\u0107 ile wa\u017cy\u0142y ich plecaki! Oczywi\u015bcie nie mog\u0142o by\u0107 inaczej i go\u015bcinni Ukrai\u0144cy na\u0142adowali nam na talerz porcj\u0119 spaghetti, kt\u00f3re w mi\u0119dzyczasie si\u0119 ugotowa\u0142o. Nie dociera\u0142o do nich t\u0142umaczenie, \u017ce przed chwil\u0105 zjedli\u015bmy obiad i \u017ce mamy pe\u0142ne brzuchy i bardzo, ale to bardzo dzi\u0119kujemy. Nie. W odpowiedzi us\u0142yszeli\u015bmy, \u017ce jak nie zjemy to si\u0119 na nas obra\u017c\u0105 i tyle. No nic, trzeba by\u0142o zje\u015b\u0107. Po obiedzie wysz\u0142o, \u017ce by\u0142 to dopiero przedsmak ich go\u015bcinno\u015bci. Wygl\u0105da\u0142o to troch\u0119 zabawnie, bo Misza i  Jura wyci\u0105gali co chwil\u0119 jakie\u015b smako\u0142yki z plecaka pytaj\u0105c czy w Polsce te\u017c takie mamy. Na pierwszy strza\u0142 posz\u0142o zag\u0119szczone mleko s\u0142odzone. Odpowiadaj\u0105c im, \u017ce mamy kilka tubek w plecaku troch\u0119 ich rozczarowali\u015bmy. W dalszej kolejno\u015bci na stole l\u0105dowa\u0142a czekolada, Snickers\u2019y i inne s\u0142odko\u015bci. Nie mog\u0105c nam niczym zaimponowa\u0107 weso\u0142y kwartet wyci\u0105gn\u0105\u0142 nas st\u00f3\u0142 ci\u0119\u017cszy or\u0119\u017c. Przed nami wyl\u0105dowa\u0142 kozacki bimber z Zaporo\u017ca, jaki\u015b koniak, s\u0142onina, pokrojona cebula i ser na zagrych\u0119. Co jak co, ale w tym wypadku zostali\u015bmy bez s\u0142owa i musieli\u015bmy zakosztowa\u0107 w tych specja\u0142ach. Zacz\u0119\u0142a si\u0119 seria toast\u00f3w: za Polsk\u0119, za Ukrain\u0119, za przyja\u017a\u0144 polsko-ukrai\u0144sk\u0105, za nas, za nich, za wszystko \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n

Jak nie trudno si\u0119 domy\u015bli\u0107 wraz z kolejnymi toastami tak\u017ce nasza rozmowa wchodzi\u0142a na coraz wy\u017cszy poziom. Zabawne jest to, \u017ce czytaj\u0105c wszystkie poradniki i ostrze\u017cenia na stronie MSZ jednym z pierwszych zalece\u0144 jest to, aby nie wdawa\u0107 si\u0119 z miejscowymi w rozmow\u0119 na temat polityki. I co? Jednym z pierwszych pyta\u0144 ze strony Miszy, Nikoli, Jury i Slawy by\u0142o to czy jeste\u015bmy zadowoleni z naszego rz\u0105du, z polityk\u00f3w, z sytuacji gospodarczej w Polsce, gdzie pracujemy i co robimy, jak nam si\u0119 \u017cyje w Polsce, czy lubimy Ruskich, bo przecie\u017c oni zabili nam prezydenta itd., itd. Starali\u015bmy si\u0119 jak tylko mogli\u015bmy wybrn\u0105\u0107 z tego krzy\u017cowego ognia pyta\u0144, tak \u017ceby przypadkiem nie nadepn\u0105\u0107 nikomu na odcisk i nie wywo\u0142a\u0107 jakie\u015b awantury. Na szcz\u0119\u015bcie oby\u0142o si\u0119 bez zgrzyt\u00f3w i w przyjaznej, weso\u0142ej atmosferze sp\u0119dzili\u015bmy wiecz\u00f3r. Je\u015bli mo\u017cna tak to nazwa\u0107 to do niewielkiego dosz\u0142o, kiedy grzecznie podzi\u0119kowa\u0142em za kolejny kieliszeczek bimbru. W odpowiedzi us\u0142ysza\u0142em tylko has\u0142o: \u201eZa Kozaka si\u0119 nie napijesz? Nie obra\u017caj nas!\u201d \ud83d\ude42 C\u00f3\u017c, trzeba by\u0142o wypi\u0107 jeszcze zdrowie Kozaka \ud83d\ude42 Dzi\u0119ki Bogu p\u00f3\u017aniej ju\u017c mi odpu\u015bcili, inaczej wyl\u0105dowa\u0142bym pod sto\u0142em \ud83d\ude1b \u017beby nie kusi\u0107 bardziej losu podzi\u0119kowali\u015bmy za go\u015bcin\u0119 i wyszli\u015bmy na zewn\u0105trz zaczerpn\u0105\u0107 \u015bwie\u017cego, rze\u015bkiego powietrza przy promieniach zachodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n

Z racji tego, \u017ce wstawali\u015bmy bladym \u015bwitem, a nast\u0119pnego dnia czeka\u0142 nas kluczowy odcinek naszego przej\u015bcia grani Czarnohory<\/strong> postanowili\u015bmy si\u0119 porz\u0105dnie wyspa\u0107 i po\u0142o\u017cyli\u015bmy si\u0119 wcze\u015bniej spa\u0107. Padli\u015bmy jak muchy i nawet dzikie hordy Ukrai\u0144c\u00f3w, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej dotar\u0142y na schronisko nie przeszkadza\u0142y nam w oddawaniu si\u0119 obj\u0119ciom Morfeusza.<\/p>\n\n\n\n

O kolejnych dniach naszej w\u0119dr\u00f3wki przez gra\u0144 Czarnohory przeczytacie w poni\u017cszych wpisach \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n

\n
\n
\n
Czarnohora – Howerla – Pop Iwan<\/a><\/blockquote>